COLUMN

The return of the project manager: Met Purpose

Wat een avondje Netflixen met je doet. Heerlijk die oude films met Arnold Schwarzenegger. Bij de zin “I’ll be back” heeft bijna iedereen weer het beeld erbij voor ogen. Return of the mummy, een kijkje in de toekomst zo’n 5000 jaar vooruit.

Peter ligt wakker en kijkt op de wekker. Het is 03.04 uur in de nacht. Hij kan de slaap niet meer vatten. Van alles gaat door zijn hoofd. Wat leren we van Arnold, wat is er gebeurd met de heldenstatus van de projectmanager? Was hij niet ooit de gevierde projectmanager, de held, de macher? En nu, nu begreep hij het niet meer. De projectificering van de maatschappij. Alles wordt een project genoemd. Iedereen projectmanager? Ja, ja. Maar de Agile mindset die alles sneller, flexibeler en beter lijkt te maken, brengt menig collega in verwarring. Peter ook. Ontslagen, afgedankt, succesvolle omscholing naar Agile coach en product owner. Ten slotte met hangende pootjes weer teruggevraagd. Natuurlijk, je gaat het pas zien als je het doorhebt, toch? Niemand kan om Peters competenties heen. Want wie brengt al die mensen met hun ideeën en belangen bij elkaar, wie regelt hier besluiten, wie inspireert, motiveert, verleidt en verbindt, wie bouwt er aan een wereldteam. Hij toch?

Ron Schipper, Projectmanager P2
Fred Stortelers, CEO FSMConsultants BV

Peter is net terug van vakantie met zijn vrouw en twee kinderen. Twee weken zon, zee, tropisch strand, cocktail in de hand. Mijmerend had Peter zijn gezin achtergelaten bij het poolresort, om eens wat dieper het binnenland in te gaan. Rondslenterend met zijn eigen teleurstellingen in gedachten keek hij naar de lokale bevolking. Wat hij zag raakte hem plotseling. De kleine huisjes, kapotte kleertjes, de armoede, het gebrek aan schoon drinkwater, de mijnen waar ze de grondstoffen voor zijn nieuwe smartphone delven. Hij dacht aan Bangladesh en keek naar zijn eigen vakantie-T-Shirt. De meeste medische ingrepen werden nog door de dorpssmid gedaan. Hij zag het plastic dat aan land spoelde en zag in gedachten de mechanische armen van Boyan Slat om de plastic soep weer op te ruimen. Het kon toch eigenlijk allemaal zo niet doorgaan? Hij dacht aan Nederland waar het ene temperatuurrecord na het andere viel. En je eigenlijk voor het weer niet meer ver weg hoeft te gaan. Maar toch ook het land waar de windmolens al hoogtij vieren. Waar RWS circulaire viaducten bouwt. Waar de Spoorwegen/treinen al op groene stroom rijden. Hij ging rechtop zitten en knabbelde aan een Tony Chocolonely chocoladereep die hij nog net bij de laatste boodschappen uit het rek van de grootgrutter had gegrist.


Hij dacht terug aan de vakantiestart op Schiphol waar zijn zoon hem op een billboard wees, waarop stond dat Schiphol en Philips (Signify) niet meer lampen (ver)kopen maar licht. Licht? Die kleine kon je de oren van de kop vragen met z’n ‘waarom papa’. Gelukkig viel het mee om het positieve effect van betalen voor gebruik in plaats van bezit uit te leggen. Toch best een mooi voorbeeld van dat anders denken kan leiden tot anders doen. Peter nam een slokje water uit z’n Dopper, inmiddels al een klassieker. Gemaakt van plastic afval als grondstof voor iets nieuws. Wow, het is eigenlijk allemaal best revolutionair en spectaculair! Hoe hebben ze dit geflikt? Wat voor transitie is dit eigenlijk? Peter vond het antwoord nog niet eens zo heel relevant. Relevanter is dat het een begin is van bewustwording. Dat anders denken ook tot anders doen kan leiden. Als je maar begint.


Peter denkt terug aan zijn eigen projecten. Wat was daarvan nu eigenlijk de Purpose? De business case? Hmm, of toch niet? Klanttevredenheid? Een schouderklopje? De hypotheek, de mooie vakanties? Het collegegeld voor de kinderen. Ja, ja, daarvoor had hij toch allemaal ‘gewoon een baan’. “Gewoon” geld verdienen, geeft dat nog wel voldoening? Impact maken. Daar heeft iedereen het tegenwoordig over. Echt impact maken; op de uitdagingen die er in de wereld liggen te wachten. De Wow-factor raken. De projectmanager weer relevant maken. Ja, ze hebben hem toch echt nodig. De wereld heeft hem nodig!

Maar ja, dat klonk wel wat pedant en ook soft. Hij kijkt nog eens in het programmaboekje van de Parade. De 17 Sustainable Development Goals. Die zijn toch best concreet. En wat is er wel niet allemaal voor nodig? Nieuwe technologie voor energietransitie, maatschappelijke verandering, smart mobility, andere financieringsvormen voor circulaire business modellen. Wie gaat dit allemaal regelen? Dit vereist een macher, een verbinder, een changemanager. Peter dus. En met al die gave projecten heeft hij de wereld ook nodig.

Half zes. De wekker gaat. Vol energie springt Peter zijn bed uit. “Zo jij bent er snel uit", mompelt zijn vrouw.

Ik ga wat doen, ik ga naar de Parade! Op weg naar mijn Purpose. I am Back!

Ron Schipper en Fred Stortelers


Volgende artikel: Tooling